محمد حسين مختارى مازندرانى

102

فرهنگ اصطلاحات اصولى ( فارسى )

سابقه مورد ملاحظه قرار گرفته به خلاف دليل قرعه كه اعمّ از آن مىباشد . تعارض دو اجماع منقول هرگاه ميان دو اجماع منقول تعارضى واقع شود ، اجماعى كه مخالف با مذهب عامّه است مقدّم مىباشد چه آنكه اجماع موافق با مذهب عامّه ممكن است از روى تقيّه حاصل شده باشد . تعارض ميان دو استصحاب در تعارض بين دو استصحاب هرگاه مستصحب اوّلى از آثار شرعى مستصحب ديگرى باشد يعنى شك در مستصحب اوّلى مسبب از شكّ در مستصحب دوّمى باشد ، در اين حالت استصحاب سببى بر استصحاب مسببى مقدّم است . زيرا در غير اين صورت مستلزم تخصيص خطاب « لا تنقض اليقين بالشكّ » خواهد بود . ولى چنانچه مستصحب اثر شرعى براى ديگرى نباشد ، حكم اين قسم آن است كه مادام كه مخالفت قطعى با تكليف فعلى روى ندهد استصحاب در هر دو مورد جريان خواهد داشت ، چه آنكه مقتضى موجود و مانع مفقود است .